Płyty typu Dibond

Dibond zamówisz u nas na trzy sposoby: cały arkusz do własnej obróbki, formatki docięte w wymiar albo gotowy element z wyfrezowanymi otworami i zagiętą krawędzią. Pracujemy na płytach 3 mm w sześciu wykończeniach, z arkuszy do 150 × 405 cm, a osobno prowadzimy wersje elewacyjne. To, który z trzech wariantów ma sens, zależy wyłącznie od tego, co ma z płyty powstać – i o to pytamy w pierwszej kolejności.

Płyty dibond na wymiar – zanim wybierzesz kolor: reklama czy elewacja?

Standardowe dibond płyty mają rdzeń polietylenowy i są materiałem reklamowym oraz wnętrzowym – szyld, kaseton, blenda pod litery przestrzenne, tabliczka, okładzina lady czy słupa. W takich zastosowaniach nie ma sensownej alternatywy w tej cenie.

Elewacja to inna liga. Jeśli projekt wymaga nierozprzestrzeniania ognia, potrzebna jest płyta z rdzeniem trudnopalnym albo mineralnym, w klasie B-s1,d0 lub A2-s1,d0. Trzymamy je osobno jako płyty elewacyjne Etalbond z powłoką UV, bo to nie jest wariant kolorystyczny, a inny produkt. Przy fasadach pytamy o zapis z dokumentacji, zamiast wysyłać tańszą płytę i liczyć, że nikt nie sprawdzi. Kto chce prześledzić różnicę do końca, znajdzie ją w porównaniu płyty reklamowej i elewacyjnej typu Alucobond.

Płyta kompozytowa dibond – które wykończenie pod jakie zlecenie?

Odwracamy zwykłą kolejność: nie „jakie mamy kolory”, tylko co zamawiają ludzie robiący konkretną robotę.

Wszystkie wykończenia trzymamy na stanie: biały, srebrny, srebrny szczotkowany, czarny, antracyt i miedź/złoto. Jeśli wahasz się między dwoma odcieniami, najprościej wpaść po próbkę – warsztat jest w Luboniu pod Poznaniem.

Dwie liczby, o które zapytamy przy wycenie dibondu

Pierwsza to grubość okładziny aluminiowej. Wersja 0,2 mm jest przygotowana pod druk cyfrowy: ma bardzo małą tolerancję grubości i lakier, do którego dobrze wiąże atrament UV. Wersja 0,3 mm to standard warsztatowy – grubsze aluminium znosi frezowanie rowka, gięcie i wkręty. Jeśli płyta ma być zaginana albo mocowana punktowo, zawsze idziemy w 0,3 mm.

Druga to wymiar najdłuższego elementu. Cały arkusz 150 × 405 cm wchodzi na stół naszej frezarki w jednym kawałku – pola robocze to 2050 × 3050 × 205 mm i 2050 × 4100 × 205 mm. Dzięki temu nie dzielimy materiału na etapie cięcia i nie tracisz wymiaru na dodatkowych rzazach. Powyżej tego formatu planujemy podział na panele tak, żeby styki wypadły w miejscach, na które nikt nie patrzy.

Co ten materiał wytrzymuje, a czego nie znosi?

Płyta kompozytowa dibond to dwie okładziny aluminiowe i rdzeń z polietylenu – i cała jej sensowność wynika z tego jednego układu warstw. Po stronie plusów: około 3,8 kg/m² przy grubości 3 mm (panel 1 × 2 m to niecałe 8 kg, montaż bez podnośnika), praca w zakresie od −50 do +80°C, trwały kolor okładziny i – to najważniejsze przy dużych tablicach – płaskość, której nie utrzyma żadne tworzywo spienione.

Po stronie ograniczeń, o których wolimy powiedzieć wcześniej niż po reklamacji:

• Aluminium pracuje termicznie – około 0,24 mm na metr przy wzroście temperatury o 10°C. Przy panelu 4 m i wahaniu 40°C daje to blisko 4 mm ruchu.
• Lakier da się zarysować – transportujemy i wydajemy płyty w folii ochronnej, ale ostrożność przy montażu jest po Twojej stronie.
• Laser CO2 nie przecina okładziny – dibondu nie tniemy laserem, tylko piłą i frezem. Krawędź wychodzi za to czysta, bez śladów przypalenia.
• Rdzeń polietylenowy jest palny – dlatego elewacje z wymogami ppoż. obsługujemy z osobnej półki.

Szersze tło materiałowe – co to jest dibond, jak powstaje i gdzie się go używa – zebraliśmy we wpisie Co to jest dibond i gdzie znajduje zastosowanie, a od strony warsztatowej w tekście o frezowaniu w płytach dibond.

Kiedy dibond, a kiedy tańsza płyta wystarczy?

Nie ma sensu sprzedawać kompozytu tam, gdzie wystarczy tworzywo. Do tablic wewnętrznych i ekspozycji sklepowej zwykle lepiej wypada PVC spienione – jest tańsze i łatwiejsze w obróbce, choć przy grubości 10 mm waży już około 5 kg/m² i przy dużym formacie potrafi zafalować na słońcu. Do lekkich elementów wewnętrznych i wyprasek sięgamy po płyty HIPS, które są najlżejsze, ale na zewnątrz nie mają czego szukać.

Granica jest prosta: im większy format i im dłużej ma wisieć na zewnątrz, tym mocniej przechyla się to na dibond. Porównanie zastosowań reklamowych obu tworzyw rozpisaliśmy we wpisie o płytach PCV w branży reklamowej.

Kto u nas kupuje dibondy?

Największą grupą są agencje reklamowe i producenci reklam – zamawiają formatki pod druk, oklejanie i litery przestrzenne, często w powtarzalnych wymiarach z miesiąca na miesiąc. Drugą – wykonawcy kasetonów i pylonów, którzy potrzebują blend i obudów z gotowymi otworami. Dalej idą firmy wykończeniowe i projektanci wnętrz (lady, recepcje, słupy, fronty meblowe) oraz zakłady produkcyjne zamawiające tabliczki i oznakowanie stanowisk. Sporo zgłoszeń dotyczy kształtów, które klient z góry uznaje za zbyt skomplikowane – co frezarka jest w stanie wyciąć, pokazujemy na przykładach. Pełny zakres usług opisaliśmy przy obróbce płyt kompozytowych i frezowaniu CNC.

Napisz, co ma z tej płyty powstać

Nie potrzebujemy gotowego projektu – wystarczy, że napiszesz, do czego płyta pójdzie: druk, oklejanie, gięcie, montaż na profil czy litery. Na tej podstawie dobierzemy wykończenie, grubość okładziny i sposób obróbki, a wycenę z terminem odeślemy zwykle w ciągu 24 godzin. Jeśli masz plik .dxf w skali 1:1, jeszcze lepiej – wtedy od razu wiemy, ile materiału zejdzie. Robimy zarówno jedną formatkę, jak i całe serie, a przy większej liczbie arkuszy dajemy rabaty. Kontakt: biuro@plexart.com.pl, tel. 511 660 388.

FAQ – najczęściej zadawane pytania o płyty typu Dibond

Co to jest dibond?

To płyta kompozytowa: dwie okładziny aluminiowe po 0,3 mm i rdzeń z polietylenu. Taki układ daje sztywność zbliżoną do blachy przy masie około 3,8 kg/m² dla grubości 3 mm, dzięki czemu materiał trzyma płaskość także w dużych formatach.

Czy dibond można zaginać?

Tak. Frezujemy rowek w rdzeniu i zaginamy płytę wzdłuż nacięcia – tak powstają kasety, obudowy i panele z zawiniętą krawędzią, bez spawania. Do gięcia proponujemy okładzinę 0,3 mm.

Czym różni się okładzina 0,2 mm od 0,3 mm?

Cieńsza jest przygotowana pod druk cyfrowy i wypada ekstremalnie płasko. Grubsza lepiej znosi frezowanie, gięcie i mocowanie na wkręty. Wybór wynika z tego, co się z płytą stanie po cięciu.

Czy ta płyta nadaje się na elewację budynku?

Wersja z rdzeniem polietylenowym – nie, jeśli projekt wymaga nierozprzestrzeniania ognia. Do fasad służą płyty z rdzeniem trudnopalnym lub mineralnym, w klasie B-s1,d0 albo A2-s1,d0, i te prowadzimy w osobnej kategorii elewacyjnej.

Drukujecie grafikę na płytach?

Nie, druku nie mamy u siebie. Przygotowujemy natomiast formatki pod druk i oklejanie – docięte w wymiar, z zachowaną folią ochronną, gotowe do włożenia w maszynę drukarni.

Czy kolor wyblaknie po kilku latach na słońcu?

Lakier na okładzinie jest odporny na UV i wilgoć, a płyta pracuje w zakresie od −50 do +80°C. W polskich warunkach nie ma to praktycznego znaczenia – szybciej zużyje się grafika naklejona na płytę niż sama płyta.

Jak dbać o powierzchnię po montażu?

Wystarczy woda z łagodnym detergentem i miękka ściereczka. Odpuść materiały ścierne i mocne rozpuszczalniki – uszkodzenia lakieru na aluminium nie da się wypolerować tak, jak rysy w tworzywie litym.

Ile trwa realizacja?

Proste docinanie z arkusza schodzi najszybciej, frezowanie konturów i gięcia wymagają więcej czasu na przygotowanie. Konkretny termin podajemy razem z wyceną, po tym jak znamy liczbę i rodzaj elementów.